کربلا و شهرهای مختلف عراق در شبها و روزهای گذشته مملو از حضور زائرانی از کشورهای مختلف بود که با تنوع قومی، مذهبی و ملیت لبیک یا حسین گویان پای در مسیر عاشقی نهادهاند.
وجببهوجب مسیر کربلا تا نجف مملو از حضور مردان وزنانی است که خستگی را خسته کردهاند و از علمها، پیشانیبندها و پرچمهای دستشان میتواند عشق نهفته در سینههایشان را درک کرد.
در این مسیر رنگ و نژاد، قوم و قبیله و مذهب معنایی ندارد و همه و همه حول محور کربلا و اربعین به یکسو درحرکتند و حسین (ع) چراغ راه و سفینه نجاتشان شده است.
ساعت حوالی پنج بامداد یک روز بارانزده در نجف است و زائرانی که از فرودگاه به سمت بارگاه امیرمومنان درحرکت هستند، جوان جویباری که به همراه گروه ۱۳ نفرشان چند روزی مهمان امیر عشق است میگوید: مسیر ۱۸ ساعته جویبار به نجف را ۲۴ ساعته طی کردیم و همه سختیها و مشکلات به دیدن حرم مطهر حضرت علی (ع) میارزد و تمام خستگیمان به دررفت.
وی شور و حالش را هنگام زیارت بارگاه مطهر امام علی وصفنشدنی توصیف میکند و ادامه داد: از هیئت مردمی پنجتن آل عبای شهرستان جویبار به کربلا و نجف آمدیم و قصد داریم در پیادهروی مسیر به سمت کربلا شرکت کنیم.
حوالی ظهر روانه کربلا میشویم و در مسیر با جوان خوشسیمای شیرازی همسفر میشویم که خود را کاظم استواری معرفی میکند و اولین باری است که روانه کربلا شده است و میگوید: با توجه به اینکه پام مشکل و نیاز به جراحی دارد ترجیح دادم به زیارت بیایم.
وی درباره مشکلات و سختیهای مسیر زیارت و سفر میگوید: هرچند امکانات موجود ناکافی بود اما مردمان عراق و موکبهای مستقر تلاش کردهاند تا زائران راضی از سفر برگردند.
وی همدلی و صمیمت بین اهالی عراق و موکبهای مستقر را در پذیرایی از زائران از جلوههای ویژه این سفر اعلام میکند.
در طول مسیر موکبهای مستقر به اصرار از زائران میخواستند تا مهمانشان شوند و هنگام ظهر در کنار موکبی اتراق کردیم، آشپز موکب ایرانی و اهل شیراز بود و در موکب اهالی بغداد به زائران خدمت میکرد، میگوید: این موکب هرسال در مسیر زائران نجف به کربلا مستقر میشود و تمام هزینههای آن از سوی خیرین عراق هزینه شده است.
به مطلب جالبی اشاره میکند و ادامه میدهد: در عراق رسم بر آن است که هرماه اهالی بخشی از درآمد خود را برای اربعین پسانداز میکنند تا بتوانند در ایام منتهی برای زائران خرج کنند.
میانه هرچند عمود یک موکب برپاشده است و بیشتر این موکب توسط اهالی عراق مدیریت و خدماتدهی میشود، حنانه دخترک کوچک خردسالی بود که طبق خرما بر سر داشت و با چهره معصومانه و کودکانهاش سعی میکرد لبخند بر لبان زائران بنشاند. میگوید: پدرم مرا مأمور کرد تا زائران را بخندانم و در صواب اربعین سهیم شوم.
از حوالی عمود ۱۴۰۰ پیاده به سمت حرم راهی میشویم، ازدحام جمعیت بهگونهای است که اجازه تردد خودروها به داخل شهر را نمیدهند و دو طرف مسیر مملو از حضور زائرانی است که مشتاقانه به سمت حرم درحرکت هستند و باز مهماننوازی عراقیها است که زائران را به ادامه مسیر دلگرمتر میکند.
خیابان باب الخان حوالی حرم مطهر حضرت عباس (ع) و سه جوان دانشجوی قزوینی که از زائران تقاضا میکنند گرد کفشهایشان را پاک کنند و واکس بزنند. یکی از آنان میگوید: ما هر سه نفر دانشجوییم و کارمان این است که کفشهای زائران را تمیز کنیم و واکس بزنیم.
از درس و دانشگاه مرخصی گرفتهاند و عاشقانه کارشان را ادامه میدهند و باآنکه پاسی از شب گذشته خستگی نمیشناسند.
کربلا حال و هوای دیگری دارد و کوچه به کوچه شهر موکب برپاشده و اهالی که موکب ندارند زائران را به منازل میبرند و از آنان پذیرایی میکنند و معتقدند خانهای که زائر نداشته باشد موردتوجه امام حسین (ع) نخواهد بود.
اینجا اهالی دغدغه نان و غذا ندارند، چرا همیشه و در همه ساعات موکبها برای پذیرایی و استراحت زائران آمادهباش هستند. عطروطعم غذاهای محلی عراقی و ایرانی در فضا پیچیده و خادمان حسین مهمانان را برای صرف غذا دعوت میکنند.
یک زائر ایرانی با ابراز رضایت از میزبانی عراقیها میگوید: عراقیها عاشق واقعی اهلبیت هستند و محبت سیدالشهدا در دلشان است و عشاق واقعی به شمار میروند. وی با خاطرهای در طول مسیر نجف به کربلا اشاره میکند و میگوید: در مسیر چند نوجوان سعی کردند تا ما رو بخندانند و از یکی دلیلش را پرسیدم اینگونه گفت که ماماموریم تا زائران را شاد کنیم و بخندانیم.
محمدی که تاکنون چندین بار به کربلا سفرکرده است درباره ویژگی همایش اربعین میگوید: وحدت بین تمام ادیان و مذاهب از ویژگیها است و همه ارامنه، مسیحیان و غیره در مراسم شرکت دارند و محبت امام حسین (ع) دلهای همه زائران را یکی میکند.
یکی از موکب اداران عراق بابیان اینکه خدمت به زائران امام حسین (ع) افتخاری برای ما محسوب میشود میگوید: این خدمت و میزبانی لطف خداوندی و به برکت امام حسین (ع) است.