به گزارش شهریار، در میان دهها برنامه و آیین سوگواری، موکب «جنتالحسین» شهرداری تبریز، تنها یک محل پذیرایی یا استقرار عزاداران نیست؛ این موکب در روزهایی که اندوه، چهره گوشه ای از شهر را دگرگون کرده و به نقطه تلاقی فرهنگ، همدلی و هویت مردم آذربایجان و تبریز در قلب تهران تبدیل شده است.
روایتی از تبریز در قلب پایتخت
از نخستین ساعات آغاز برنامه، فضای اطراف موکب رنگ و بوی دیگری به خود میگیرد. خانوادهها، جوانان، سالمندان و آذریهای مقیم تهران، دوشادوش عزادارانی از استانهای مختلف، در کنار یکدیگر جمع میشوند؛ برخی برای شرکت در آیین سوگواری، برخی برای ادای نذر و عدهای نیز تنها برای آنکه در این روزهای اندوه، سهمی از همدلی داشته باشند.
موکب جنتالحسین که به همت شهرداری تبریز و خانواده فرهنگی آن برپا شده، در کنار برگزاری مراسم عزاداری، خدمات متنوعی از جمله پذیرایی، اسکان و امکانات رفاهی را در اختیار سوگواران قرار داده است؛ خدماتی که با مشارکت نیروهای اجرایی، خادمان داوطلب و همراهی مجموعه شهرداری، شبهای متوالی بدون وقفه ادامه یافته و میزبان جمع گستردهای از عزاداران بوده است.
وقتی «شاهحسین» در تهران طنینانداز میشود
شاید شاخصترین تصویر این شبها، آیینی باشد که سالهاست با فرهنگ عزاداری مردم آذربایجان گره خورده است؛ «شاهحسینگویان».
با آغاز این آیین، حلقههای عزاداری شکل میگیرد و نوای هماهنگ سوگواران، فضای بوستان را در بر میگیرد. بسیاری از رهگذران و شرکتکنندگان که نخستینبار شاهد این مراسم هستند، بیاختیار به جمع عزاداران میپیوندند و آیینی که ریشه در تاریخ و فرهنگ مردم آذربایجان دارد، این بار در قلب پایتخت، پیوندی میان نسلها و اقوام مختلف ایجاد میکند.
حضور مادحان اهلبیت(ع) و اجرای آیین سنتی «شاهحسینگویان» توسط کربلایی صابر رهنما و کربلایی علیرضا صدقساز، هر شب جلوهای ویژه به این مراسم بخشیده و حال و هوایی متفاوت برای عزاداران رقم زده است.
نذرهایی که یادگار همدلی هستند
در موکب جنتالحسین، پذیرایی تنها توزیع غذا و نوشیدنی نیست؛ هر ظرف نذری، هر استکان چای و هر لقمهای که میان مردم تقسیم میشود، نشانی از مشارکت مردمی و فرهنگ دیرینه خدمت در میان آذربایجانیهاست.
خادمان موکب، ساعتها پیش از آغاز مراسم، برای آمادهسازی محل، پذیرایی از میهمانان و پاسخگویی به نیازهای سوگواران مشغول فعالیت هستند. بسیاری از آنان بدون چشمداشت، تنها با نیت خدمت در این روزهای سوگواری، مسئولیتهای مختلف را بر عهده گرفتهاند.
در کنار پذیرایی، خدمات اسکان و امکانات رفاهی نیز برای مسافران و عزادارانی که از شهرهای دیگر به تهران آمدهاند، فراهم شده تا هیچیک از حاضران دغدغهای جز حضور در مراسم نداشته باشند.
همدلی فراتر از مرزهای جغرافیا
آنچه این موکب را از بسیاری از برنامههای مشابه متمایز میکند، تنها گستردگی خدمات یا کیفیت برگزاری مراسم نیست؛ بلکه حضوری است که مرزهای جغرافیایی را کمرنگ کرده است.
آذریهای مقیم تهران، در کنار هماستانیهایی که از تبریز و دیگر شهرهای آذربایجان آمدهاند، تصویری از انسجام اجتماعی و فرهنگی را به نمایش گذاشتهاند؛ حضوری که سبب شده بسیاری از عزاداران دیگر استانها نیز به این مراسم بپیوندند و در آیینهای سوگواری مشارکت کنند.
در این شبها، موکب جنتالحسین تنها نماینده شهرداری تبریز نیست؛ بلکه نمادی از فرهنگ میزبانی مردم آذربایجان است؛ فرهنگی که سالها در مسیرهای زیارتی و آیینهای مذهبی تجربه شده و این بار در تهران جلوهای دیگر یافته است.
موکبی که روایتش ادامه دارد
شاید آنچه در پایان این شبها در ذهن بسیاری از حاضران باقی بماند، نه تعداد وعدههای غذایی توزیعشده باشد و نه آمار خدمات ارائهشده؛ بلکه تصویری از مردمی است که در روزهای اندوه، کنار یکدیگر ایستادند.
موکب جنتالحسین شهرداری تبریز، در این چند شب، تنها میزبان عزاداران نبود؛ میزبان خاطرهای مشترک شد؛ خاطرهای از همدلی، فرهنگ، خدمت و سوگواری که از تبریز آغاز شد و در قلب تهران، با نوای «شاهحسین» و عطر نذری، در ذهن هزاران نفر ماندگار شد.