وعدههای دروغین نفلین/ وعده ای که در سراب به سراب تبدیل شد+فیلم به گزارش از سراب حجت الاسلام علی اکبر اکرمی امروز در جمع مردم سراب اظهار داشت: ورود زودهنگام برخی نامزدهای احتمالی مجلس به تبلیغات انتخاباتی نشان میدهد این افراد تا چه حد پایبند قوانین و مقررات هستند و باید دستگاههای مسئول در این […]
وعدههای دروغین نفلین/ وعده ای که در سراب به سراب تبدیل شد+فیلم
به گزارش از سراب حجت الاسلام علی اکبر اکرمی امروز در جمع مردم سراب اظهار داشت: ورود زودهنگام برخی نامزدهای احتمالی مجلس به تبلیغات انتخاباتی نشان میدهد این افراد تا چه حد پایبند قوانین و مقررات هستند و باید دستگاههای مسئول در این زمینه حساس باشند. امام جمعه سراب از مردم خواست به وعدههای احتمالی نامزدهای مجلس دقت کنند تا آنها در حیطه وظایف نمایندگی وعده دهند که همانا قانونگذاری و نظارت است. وی یادآور شد: اکنون در مواردی شاهد کمرنگ بودن بعد نظارتی نمایندگان هستیم و علت آن دخالت نمایندگان در عزل و نصبهاست. اکرمی به طور تلویحی وعدههای جدید نفلینی را مورد اشاره قرار داد و با انتقاد از وعدههای بیعمل در طول سالهای اخیر خواستار توقف این وعدهها شد. وی همچنین به کنایه خارج رفتن برخی نمایندگان سراب را نیز با عنوان تلاش برای احیای نفلین مورد اشاره قرار داد. امام جمعه شهرستان سراب به وعدههای راه اندازی نفلین سینیت اشاره کرد و با انتقاد شدید از عدم اجرایی شدن آن گفت: آنقدر در این مورد وعده داده شده که دیگر درباور مردم نمیگنجد. آنچه در این روزها و در آستانه انتخابات شاهد آن هستیم این است که دولت به جای عمل به وعده های گذشته خود در جریان این سفرها فقط وعده می دهد و باید این نکته را دوباره تأکید کرد که دیگر وقت عمل است نه وعده. مردم سراب از وعدههای پوچ مسئولان خسته شدهاند و عمل و اقدام اساسی در ادامه طرح نفلین سینیت را از دولتمردان مطالبه میکنند. گزارش فارس حاکی است با راهاندازی کارخانه نفلین سینیت ۷۰ هزار تن آلومینا به همراه محصولات جانبی مورد نیاز کشور تامین و در فازهای بعدی به ترتیب به ۲۰۰ هزار تن و ۵۰۰ هزار تن در سال افزایش پیدا خواهد کرد. با اجرای این طرح، اشتغال مستقیم ۲ هزار نفر و غیرمستقیم ۱۰ هزار نفر پیشبینی میشود که با احداث کارخانه سیمان این میزان افزایش پیدا خواهد کرد. بیشک با اجرای این طرح شاهد تحول چشمگیر اقتصادی در منطقه خواهیم بود و به نظر میرسد با توجه به نقش استراتژیک فلز آلومینیوم و تولید پودر آلومینا در آذربایجان که ماده اولیه آلومینیوم است، خودکفایی فلز استراتژیک آلومینیوم در کشور محقق شود و منطقه آذربایجان به عنوان قطب صنعت آلومینیوم کشور در آینده مطرح شود. در سفر آیتالله هاشمی رفسنجانی در دوره ریاست جمهوری که همزمان با مجلس چهارم بود بهوجود کانسارهای طبیعی ماده معدنی نفلین در اطراف سراب و کلیبر اشاره کرد و از اهتمام دولتش به استخراج از این ماده معدنی در جهت تولید پودر آلومینا سخن گفت. بررسیهای بسیاری فعالان معدنی حاکی از آن است که در منطقه سراب آذربایجان ذخایر زیادی از نفلین سینیت وجود دارد که میتواند نیاز کارخانههای آلومینیومسازی ایران را برطرف کند، در این زمینه پروژه نفلین سینیت سراب کلید خورد. این پروژه یکی از پروژههای ملی است که ۱۶ سال پیش توسط اسحاق جهانگیری وزیر دولت اصلاحات کلنگزنی شده اما تاکنون برخلاف پیگیریهای مکرر دارای هیچگونه پیشرفتی نیست. در شهریور ماه ۱۳۸۲ شو تبلیعاتی گستردهای در سراب شکل گرفت، طرفداران نماینده وقت سر از پا نمیشناختند که طرح بزرگ نفلین سینیت در سراب اجرایی خواهد شد،کلنگ این طرح با شتاب در زمینی در منطقه دوزدوزان به زمین زده شد، جهانگیری وزیر وقت صنعت و جبارزاده به عنوان نماینده تبریز، با حضور در مراسم توسعه و خداحافظی با فقر و عقبماندگی با شهروندان سراب در شادی و ذوق سهیم شدند. اما بعد از مدتی این طرح دچار فراز و نشیب شد تا زمانی که با تلاش نماینده وقت مشکل اصلی طرح نامناسب بودن زمین عنوان شد، اهالی بهرمان شادمان و با شوق فراوان زمینهای خود را با قیمت نازلی در اختیار طرح قراردادند، برخی شهروندان و حامیان نماینده با برگزاری مراسمی خاص گاو بزرگی را در وسط شهر به نشانه قدردانی قربانی کردند و بار دیگر امید مردم فزونی گرفت. حصارکشی زمینها و احداث ساختمان اداری با هزینه چند صد میلیونی آن زمان مردم را امیدوار کرد و حتی برخی مسوولان مردم را به فراگیری زبان انگلیسی توصیه میکردند چرا سخن از احداث شهرک ۵ هزار نفری میرفت که قرار بود بیشتر ساکنان آن را مهندسان و خانوادههای آنها از خارج کشور تشکیل میدادند. انعقاد قرارداد نهایی با شرکت nfc چین با مشارکت شرکت وامی روسیه و جهاد نصر و انتشار خبر آن موجی از شادی را در سراب ایجاد کرد. کوتاه سخن اینکه این طرح فقط در دیوارکشی، حصاربندی و احداث چند ساختمان اداری و البته استخدام تعدادی برای طرح خلاصه شد. هر چند بسترسازی اعم از برق، گاز و آب پیشرفت خوبی نشان داد اما هرگز طرح اصلی شروع نشد و دربند کاغذ گرفتار آمد. تحریمهای بینالمللی، هزینه بری، نداشتن فناوری و دانش استخراج بومی از جمله دلایل تاخیر در مقاطع مختلف اعلام شدند اما نه دولت اصلاحات، «ما میتوانیم» آقای احمدینژاد و نه کلید مشکل گشای آقای روحانی هیچکدام نتوانستند قفل این طرح را بگشایند تنها هر سال یک وعده جدید میدهند. انتهای پیام/۶۰۰۱۰/ر