تراکتور هراسی

بزرگنمایی تصویر

تبریز ما-جهانبخش احمدیان. اکثر باشگاه های حاضر در میادین فوتبالی کشور، من جمله لیگ برتر، عنوان ( فرهنگی ) را نیز همراه با نام خود یدک می کشند. عنوانی که تنها به صورت ویترینی مورد استفاده قرار می گیرد و کاربردی در باشگاه های کشور ندارد. هیچ کار فرهنگی نیز در خور این نام از سوی باشگاه های لیگ برتری صورت نمی گیرد.
معلوم نیست نقش فرهنگ در سیاست های باشگاه ها و صحبت های مدیران عامل و سرمربیان تیم ها و بازیکنان آن چیست؟ این بی فرهنگی را حتی برخی خبرنگاران پایتخت نیز رواج می دهند که به قول معروف نه سر پیاز این فوتبال هستند، نه ته آن!
کمیته های انضباطی و اخلاق نیز در این باره ترجیح داده اند که سکوت کنند و نقش نظارتی خود را از یاد برده اند. چرا یک سرمربی می خواهد با توسل بر خزعبلات ذهنی خود و چند بیمار رسانه ای، کل فوتبال کشور را به زیر سوال ببرد؟!
این بی اخلاقی صورت گرفته از سوی این سرمربی در حالی رخ می دهد که کارنامه این فرد، حال و روز خوشی ندارد.
یحیی گل محمدی، طی دو مصاحبه دربی آذربایجان را مورد حمله قرار داده است و این طور القا می کند که در این بازی تبانی صورت گرفته است. این مصاحبه ها، اهالی ورزش، فوتبال ایران و رسانه های مستقل را مجبور به کنکاش در کارنامه سرمربیگیری وی می کند.
پدیده خراسان در این فصل ۳ بار به پرسپولیس باخته است که دو بازی در لیگ برتر و یک بازی آن در جام حذف بوده است، ولی هیچ کسی از احتمال تباتی این سرمربی صحبت نکرده است.
یا زمانی که وی سرمربی صبای قم بود، نیمکت پرسپولیس در تهران خالی شد همزمان به صورت اتفاقی این سرمربی در قم سکته قلبی کرد؛ و برای مراقبتهای پزشکی به تهران آمد. همسر ایشان نیز بر عدم توانایی گل محمدی برای فعالیت در قم به دلیل معذوریت های پزشکی گفت و نهایتا قرارداد این سرمربی با صبای قم فسخ شد.
پس از فسخ قرارداد، به طور کاملا اتفاقی و خودجوش، این فرد نه از بیمارستان، بلکه سر از تمرینات پرسپولیس درآورد و سرمربی این تیم شد.

آقای اخلاق مدار که امروز در نقش مدعی العموم تهمت زده و دربی تبریز را ناسالم می خواند، بایستی جواب این بی اخلاقی های خود را نیز بدهد.
چرا پدیده ای که به هیچ تیمی رحم نمی کرد، ۳ بازی پشت سر هم به پرسپولیس باخت؟! یا چرا تعهد کاری این سرمربی فدای هدایت پرسپولیس تهران شد تا نام فوتبال پاک لکه دار شود؟!

نه، اصلا قضیه اینها نیست و گل محمدی ترسیده است. وقتی تیم های بالای جدول، یکی پس از دیگری در تبریز زانو می زنند، ترس تسلیم و باخت و فاصله گرفتن از صدر، سرتاسر وجود یحیی گل محمدی را گرفته است. چه راهی بهتر از جنگ روانی و ایجاد شائبه تبانی؟!
امروز حتی کمیته انضباطی هم به این مسئله ورود نمی کند که بر چه اساسی نتیجه این بازیها را شائبه انگیز می خوانید و به قول خودتان بایستی بنشینید و بررسی کنید که شاید اتفاق خاصی افتاده باشد؟
اصلا یحیی گل محمدی چکاره این فوتبال است؟ جز یک سرمربی ناموفق که یا اخراج شده، یا استعفا داده، یا از زیر بار تعهد خود شانه خالی کرده است!
شاید هم به دنبال گرفتن انتقام اخراج از تراکتور است! به هر حال، هر نیتی که داشته باشد، راهی اخلاقی را انتخاب نکرده است و کاش آن قدر جوانمرد بود که در مستطیل سبز حرف می زد، نه رسانه ها!