شنبه, ۲۰ تیر ۱۴۰۵ /
مجتبی ساعی گزارشگر شبکه سهند می گوید همه می دانیم که تراکتورسازی از نظر داشتن هواداران پرشور داری عظمت بالایی است و به نظر نمی رسد جمله ای که گفتم اشتباه باشد.
تبریز ما (به نقل از عصر تبریز) – سعید عبدی: مجتبی ساعی مجری و گزارشگر شبکه استانی «سهند» آذربایجانشرقی در میان قریب به اتفاق هواداران تراکتور محبوب است؛ و علت این محبوبیت چیزی نیست جز تعصب او به باشگاه تراکتورسازی و سابقه گزارش های هیجان انگیزش در مقابل سرخابی های پایتخت و یا مسابقاتی که از شبکه های سراسری پخش می شوند.
اما هر بار پس از برد تراکتور مقابل تیم های پایتخت، ساعی مورد هجمه طرفداران و هواداران باشگاه های تهرانی قرار گرفته که روز جمعه و پس از برد شیرین تراکتورسازی در مقابل استقلال، بار دیگر شاهد هجمه هایی از این دست به وی بودیم.
مجتبی ساعی در این باره به تبریز ما (به نقل از عصر تبریز) گفت: «در مورد حواشی به وجود آمده در گزارش بازی تراکتورسازی و استقلال از سه منظر می توانیم صحبت کنیم که من می خواهم به شرح تک تک آنها بپردازم.
مورد اول جمله من در مورد عظمت باشگاه تراکتورسازی بود که خیلی به آن پرداخته شد و من از این بابت خوشحال هستم. برخی ها این نکته را عنوان کردند که با توجه به گفته های من، تیمی چون رئال مادرید که قهرمانی های بسیاری دارد، فاقد عظمت است. در حالی که این مقایسه به هیچ عنوان درست نیست. عظمت جنبه های مختلفی دارد. عظمت از جنس قهرمانی و افتخارات، از جنس هواداران و زمینه های دیگر می تواند مورد بررسی قرار بگیرد. کویر عظمت خاصی دارد و در مقابل، اقیانوس هم داری عظمت است در حالی که عظمت این دو قابل مقایسه نیست؛ چرا که عظمت کویر نفی کننده عظمت اقیانوس نیست. در این مورد شیطنت های زیادی به وجود آمد وگرنه همه می دانیم که تراکتورسازی از نظر داشتن هواداران پرشور داری عظمت بالایی است و به نظر نمی رسد جمله ای که گفتم اشتباه باشد. نگاه به این موضوع احساسی بود و باعث ایجاد سوتفاهم هایی شد که به نظرم بیشتر از باخت استقلال نشات می گرفت. یک باشگاه می تواند هم از نظر هواداران و هم از نظر افتخارات دارای عظمت باشد. ما در بازی تراکتورسازی و استقلال، این دو عظمت را در تراکتورسازی دیدیم.
مورد دوم آمار و ارقامی بود که در مورد تعداد تماشاگران حاضر در ورزشگاه اعلام کردم. این موضوع در شبکه های مجازی مورد بحث قرار گرفت که من رقم اعلام شده را از خودم در آوردم و این رقم واقعیت ندارد در حالی که در بسیاری از خبرگزاری ها نیز به این موضوع اشاره شد. بسیاری از هواداران در بازی تراکتورسازی و استقلال در حالت ایستاده بازی را تماشا کردند. بسیاری از آنها حتی با وجود پر شدن ورزشگاه، حاضر به ترک محل نشدند و همانجا ماندند. با در نظر گرفتن تعداد صندلی های یادگار امام، ظرفیت این ورزشگاه را ۷۰ هزار نفر اعلام می کنیم در حالی که همان گونه که گفتم بیش از ۷۰-۸۰ درصد هواداران، بازی را در حالت ایستاده تماشا کردند؛ در چنین شرایطی، روی یک صندلی می توان دو نفر را در نظر گرفت و عدد یاد شده را منطقی دانست. البته عده زیادی هم در کوه های مشرف به ورزشگاه حضور یافته و بازی را تماشا کردند. ما نباید این موضوع را زیر سوال ببریم. پر تماشاگر بودن یک بازی موجب سعادت کل فوتبال ایران است. اگر از جنس فوتبال باشیم هیچ تفاوتی نمی کند که تماشاگران در ورزشگاه یادگار امام ورزشگاه را پر کنند یا ورزشگاه غدیر اهواز و نقش جهان اصفهان. حضور این قشر باعث ایجاد انرژی مثبت برای کل فوتبال است. افرادی که از این بابت ناراحت هستند، بی شک از فوتبال سر در نمی آورند.
مورد سوم مطرح شدن موضوعی تحت عنوان عدم گزارش بی طرفانه از سوی من بود. من به شخصه این موضوع را قبول ندارم. اگر از همین سایت ورزش سه، خلاصه بازی را مشاهده کنید متوجه خواهید شد که شدت صدا و هیجان من در حین گزارش صحنه های حساس مربوط به دو تیم تراکتورسازی و استقلال هیچ تفاوتی ندارد. اگر لحظات حساس ملاک این انتقاد باشد به نظر من همه چیز برابر بود. زمانی که اشکان خطا کرد من به همان اندازه به موضوع اشاره کردم که هنگام خطای شجاعیان کردم. گزارش من و همکارانم یک طرفه نیست بلکه نگاه برخی از مخاطبان یک طرفه است. به نظرم واکنش احساسی هواداران باعث می شود که پس از شکست تیم شان از گزارشگر و داور که دیوارشان از همه کوتاه تر است، انتقاد کنند. تلاش من در طول هفته این بود که به گونه ای روز جمعه گزارش کنم که هیچ جانبداری در صحبت هایم وجود نداشته باشد. البته جالب این است که برخی ها در تبریز از من انتقاد می کردند که چرا بی طرف بودم!
در مورد نحوه گزارش بازی ها به صورت یک طرفه یا بی طرف بایستی بر اساس سیاستی عمل کنیم که از سوی سازمان به ما ابلاغ می شود. به ما همواره تاکید می شود که بی طرف باشیم. چون گزارش های ما مختص هواداران تراکتورسازی نیست و در شهرهای دیگر نیز پخش می شود نباید جانب داری را در گزارش هایمان جلوه بدهیم. در این صورت هوادار تیم رقیب که بازی را تماشا می کند در طول بازی زجر خواهد کشید. البته اگر باشگاهها تلویزیون اختصاصی داشته باشند می توانیم گزارش های متفاوت تری را شاهد باشیم که جانب داری از تیم خودی امری کاملا عادی طلقی شود. در شرایط فعلی اما سیاست ما بی طرفی است. البته به نظرم باید همه گزارشگران این موضوع را رعایت کنند تا مردم تکلیف خودشان را بدانند. نمی شود که یک سری از دوستان جانب دارانه گزارش کنند و یک سری دیگر به صورت جانب دارانه بازی های تیم های شهر خود را گزارش کنند.»
ساعی درباره انتقادات موجود درخصوص پخش زنده تلویزیونی هم تصریح کرد: «در مورد کیفیت پخش تلویزیونی مسابقات من هم قبول دارم که کاستی هایی وجود دارد و باید بهتر شویم. البته من متولی امر نیستم و سعی می کنم بیشتر تمرکزم را روی کار خودم بگذارم. البته مدیرکل جدید سازمان، آقای صفری توجه ویژه ای به مقوله ورزش دارند. ایشان اولین جلسه خود را نیز با گروه ورزش برگزار کرده و به پوشش قوی مسابقات ورزشی از شبکه استانی سهند تاکید کردند. تمهیداتی نیز در این مورد اندیشیده شده اما یک شبه نباید انتظار معجزه داشته باشیم.»
او با اشاره به گزارش ترکی بازی های تراکتورسازی گفت: «گزارش ترکی بازی های تراکتورسازی را سال گذشته کلید زدیم و اینک شاهد این هستیم که جوانان زیادی در حال انجام آن هستند و مخاطبان بسیاری هم جذب کرده اند. هدف من بیشتر نشان دادن زیبایی و طعم این کار بود که به نظر موفق بودم. قطع گزارش های ترکی البته به خواسته خودم نبود ولی شاید در ادامه بازهم این کار را انجام دهیم.»
این گزارشگر فوتبال، تعامل سازنده با هواداران تراکتور را مورد اشاره قرار داده و اظهار داشت: «۹۰ درصد ارتباطم با هواداران تراکتورسازی از طریق شبکه های مجازی است. البته در فضای شهر و دیدارهایی که به صورت اتفاقی با هواداران داریم نیز صحبت هایی رد و بدل می شود و آنها نظرات خود را به گوش من می رسانند.
به نظرم نماینده هواداران در یک باشگاه، کانون هواداران آن باشگاه است. من خودم را نماینده هواداران نمی دانم. من یک گزارشگر هستم و کانون هواداران بایستی به عنوان نماینده، پیگیر خواسته آنها باشد. من سعی می کنم تنها در جایگاه خودم، کاری را که باید، انجام دهد.»
وی در پایان خاطرنشان کرد: «هیچکس کامل نیست. در عالم هنر و گزارشگری تجربه کردن سقف ندارد. هر چقدر که بخواهیم یاد بگیریم بازهم کم است. من این موضوع را همیشه تجربه می کنم و بعد از هر گزارش با بررسی نقاط ضعف و قوت کارم، نکاتی را می آموزم که پیش از آن متوجه شان نبودم.»
