سه شنبه, ۳ شهریور ۱۴۰۵ /
تبریزما- جهانبخش احمدیان. تراکتور در هفته نوزدهم لیگ برتر فوتبال کشور به مصاف سایپا در قلعه حسن خان رفت. مثل همیشه، ورزشگاه توسط تراکتوری ها پر شده بود و به نوعی می توان گفتجای میزبان و میهمان تغییر کرده بود. شاگردان علی دایی پس از شکست مقابل الریان قطرف از مسابقات آسیایی کنار رفته بودند، […]
تبریزما- جهانبخش احمدیان. تراکتور در هفته نوزدهم لیگ برتر فوتبال کشور به مصاف سایپا در قلعه حسن خان رفت. مثل همیشه، ورزشگاه توسط تراکتوری ها پر شده بود و به نوعی می توان گفتجای میزبان و میهمان تغییر کرده بود. شاگردان علی دایی پس از شکست مقابل الریان قطرف از مسابقات آسیایی کنار رفته بودند، مقابل تراکتور کهکشانی صف آرایی کردند که حاصل ۹۰ دقیقه تلاش دو تیم، تساوی بدون گل بود.
این بازی فرصت خوبی برای تراکتور بود تا امتیازاتش را با صدر جدول به حداقل برساند و در بازیهای رو در روی خود با بالانشینان، با انگیزه مضاعفی وارد میدان شود.
در هفته ای که پرسپولیس نتیجه نگرفت و هر سه تیم بالای جدول امتیاز ۳۸ را برای خود ثبت کرده بودند، تنها یک برد مقابل سایپا کافی بود تا فاصله امتیاز تراکتور با ۳ تیم بالایی جدول به عدد ۲ برسد. در دیگر سو کیب این برد می توانست جایگاه چهارمی تراکتور را تثبیت کرده و به بازیهای آینده امیدوار بود.
جرج لیکنز بدون هیچ تغییری نسبت به بازی قبلی، همان ترکیب برنده مقابل استقلال را به میدان فرستاد و با تعویض اشتباه خود، موجب از دست رفتن امتیازات کامل این بازی شد.
سایپای علی دایی، تیمی نبود که بتواند در این مقطع از فصل، تراکتور را متوقف کند. جدای از کنار رفتن این تیم از بازیهای آسیایی، شایعه ای نیز مبنی بر عدم تمرین بازیکنان این تیم نیز منتشر شده بود که می توانست عامل مهمی برای پیروزی تراکتور باشد.
جرج لیکنز برنامه خاصی برای این دیدار نداشت که هیچ، با تعویض اشتباه خود، باری از دوش علی دایی برداشت و بر توان تهاجی آنها افزود. حضور آنتونی استوکس در زمین، به تنهایی دو سه بازیکن حریف را مشغول می کند، با تعویض این بازیکن انگار پوئنی به تیم حریف داده ایم.
می توانستیم با ورود احمد موسوی، دانیال اسماعیلی فر را یک خط جلوتر آورده، و روی حرکتهای این بازیکن از سمت راست و فرصت طلبی مهاجمی چون استوکس راهی به دروازه حریف بیابیم.
در دیگر سو، با ترکیب انصاری- استوکس، و تغییر تاکتیک تیمی، می توانستیم با دو مهاجم فشار مضاعفی بر سایپا وارد سازیم.
اینکه زمین بازی را بهانه کنیم، یا استرس بازیکنان تیممان را، بهانه خوبی نیست. چون اولا سایپا هم در این زمین بازی می کرد و به خوبی تراکتور و بازیکنان نامدار آن را کنترل و بازی را در اختیار گرفت.
از سوی دیگر، اگر بازیکنان ما مقابل تیمی مثل سایپا استرس داشته باشند، آن وقت در مقابل بالانشینان جدول چه خواهیم کرد؟!
به هر حال بازیهای نیم فصل دوم، محل آزمون و خطا نیست و بایستی برای تک تک امتیازات آن، برنامه داشته باشیم.روزی خواهد رسید که حسرت این ۲ امتیاز از دست رفته را خواهیم خورد که چه بسا می تواند سرنوشت تراکتور را در فصل جاری، تعیین کند.
احسن خیلی عالی نوشتین من دلم برای هوادارا و اقای زنوزی می سوزد فقط همین.
