به گزارش تبریز ما به نقل از ایسنا، برنامه تازه سازمان ملل قرار است هفته آینده در نشست محیط زیست این سازمان در نایروبی، پایتخت کنیا، اعلام شود که هدف آن تصویب پیمانی تازه برای منع ریختن زبالههای پلاستیکی در اقیانوسهاست.
کارشناسان میگویند آلودگی ناشی از زبالههای پلاستیکی خطر بسیار بزرگی محسوب میشود و کاملا آشکار است که باید با توافقی بینالمللی، برایش چارهای بیندیشیم.
در حال حاضر کشتیها اجازه ندارند زبالههای پلاستیکی خود را به دریاها بریزند، اما هیچ قانون بینالمللی که ریختن پلاستیک از خشکی به درون آبها را منع کند، وجود ندارد.
نمایندگان کشورها در حال حاضر در نایروبی، سرگرم تشکیل گروههای کاری برای بررسی شیوههای مقابله بینالمللی با آلودگی ناشی از ریختن زبالههای پلاستیک و مایکرو پلاستیک در اقیانوسها هستند. به این ترتیب آنها یک هفته پیش از ورود وزرای محیط زیست راه را برای رسیدن به توافقی جامع هموار میکنند.
بنابر گزارش بیبیسی، گفته میشود وزیران محیط زیست کشورهای مختلف موافقت کلی خود را در زمینه به کارگیری اقدامات جدیتر برای مقابله با “بحران پلاستیک” اعلام کردهاند.
آمریکا نیز داوطلب شده که در این زمینه همکاری کند اما دولت این کشور به طور سنتی از توافقهای بینالمللی در زمینه محیط زیست امتناع کرده است.
الگوی توافق اقلیمی پاریس
یکی از پیشنهادات این است که از توافق اقلیمی پاریس الگوبرداری شود. براساس این توافق، میزان افزایش گرمایش زمین تا سال ۲۰۵۰ باید زیر ۲ درجه باقی بماند و همه کشورها موظف به ارائه گزارش کاهش تولید گازهای کربنی و تعهد به اهداف دراز مدت میشوند اما برای رسیدن به این اهداف، خود دارای اختیار تصمیمگیری در سطح ملی هستند.
سازمان ملل متحد تاکنون برای کاهش ریختن پلاستیک به دریاها تا سال ۲۰۲۵ تعهدات جدی نشان داده است، اما برخی از این تعهدات رسمی نشده و کارشناسان محیط زیست معتقدند اقدامات پیشنهادی به اندازه کافی مثمر ثمر نبودهاند.
هدف پیمان تازه که نروژ برای تدوین آن در راس قرار داشته، کاهش زباله پلاستیکی به “صفر” است.
نروژ همچنین خواستار پاکسازی سواحل از زبالههای پلاستیکی است و میگوید این اقدام از اهمیت ویژهای برخوردار است زیرا خراشیدگی باعث تولید میکروپلاستیکهای بسیار مضرتر میشود.
کارشناسان محیط زیست میگویند: اطلاعات بهتر در مورد حجم پلاستیکی که در دریاها شناور است و شناسایی منابع آن، گام بزرگی است.
سازمان ملل متحد برآورد کرده که هر سال بیش از ۱۵۰ هزار تن پلاستیک در طبیعت رها میشود. به همین علت، سازمان ملل متحد، ورود پلاستیک به بستر اقیانوسها را بزرگترین مشکل زیست محیطی جهان قلمداد کرده است.
بنابر برآورد سازمان ملل متحد در هر کیلومتر مربع از بستر اقیانوسها بیش از ۳۰ هزار قطعه پلاستیک رها شده وجود دارد. این نهاد بینالمللی تخمین زده بیش از ۵۱ تریلیون ذره میکروپلاستیک در بستر آبهای جهان وجود دارد.