نصیرزاده، در میانه میدان جنگ مالکیت
نصیرزاده، در میانه میدان جنگ مالکیت

تبریزما-جهانبخش احمدیان. یکی از کاستی هایی که تیم های فوتبال آذربایجان همواره با آن مواجه بوده اند، عدم وجود یک مدیرعامل فوتبالی آشنا به قوانین با قدرت بیان قوی بوده است که بتواند به راحتی در برنامه های تلویزیونی و رادیویی، حریفان را زمین گیر کند. مدیران عامل سابق در باشگاه های لیگ برتری استان، […]

تبریزما-جهانبخش احمدیان. یکی از کاستی هایی که تیم های فوتبال آذربایجان همواره با آن مواجه بوده اند، عدم وجود یک مدیرعامل فوتبالی آشنا به قوانین با قدرت بیان قوی بوده است که بتواند به راحتی در برنامه های تلویزیونی و رادیویی، حریفان را زمین گیر کند.
مدیران عامل سابق در باشگاه های لیگ برتری استان، یا بازنشسته دیگر نهادها بودند و یا قدرت بیان کافی برای دفاع از حق تیم های خود نداشتند. یا در مواردی مدیران غیر بومی را داشتیم که منافع دیگری را بر منافع تیم های استان ترجیح می دادند و روزه سکوت در برابر حق کشی ها و جنجال های رسانه ای اختیار می کردند.
در این فصل نیز تراکتور همچنان از این ناحیه متضرر است. درودگر و اسدی که می توانستند مقابل هجمه های ناجوانمرانه فدراسیون و اربابان رسانه، قد علم کنند، استعفا دادند و جای آنها را ایوب بهتاج گرفت که تا به امروز مصاحبه یا مناظره خاصی از ایشان ندیده ایم.
اما ماشین سازی یا همان گسترش فولاد سابق، از مدیرعاملی بهره می گیرد که به تنهایی در برابر رسانه های هوچی و کارشناسان خود عقل کل پندار، ایستاده و از حق قانونی تراکتور و ماشین سازی دفاع می کند.
در جنجال اخیر دربی تبریز که از سوی مافیای رسانه راه انداخته شد، و بسیاری از برنامه های رادیویی و تلویزیونی نیز برای عقب نماندن از قافله به آن دامن زدند، خبری از مدیرعامل تراکتور نبود. تنها به یک مصاحبه کتبی اکتفا نمود با این مطلب که « نمی توانیم به افراد بگوییم، شک نکن »
در مقابل هوشنگ نصیرزاده با علم به حقوق ورزشی و آشنایی کامل با گوشه و کنار این فوتبال و تخلفات صورت گرفته در جای جای آن، در نقش یک سوپر من ظاهر شده و با پاسخ های قانع کننده، توپ را در زمین دولت و وزارت های ورزش و صمت و نفت انداخت.
مهم نیست که بحث مالکیت در این فوتبال، به کجا ختم خواهد شد، همین که پس از سالها فردی پیدا شده است که آشنا به ریز و درشت تخلفات این فوتبال است، به علاوه فن بیان قوی برای ایراد این تخلفات در رسانه های مختلف دارد، قوت قلبی برای فوتبالدوستان آذربایجانی است.
بحثمان اصلا مقایسه مدیران عامل دو باشگاه مطرح آذربایجان نیست، فقط گمشده خود را پس از سالها یافته ایم که توان عرض اندام در برابر چرب زبانی ها و هوچی گری های رسانه های پایتخت دارد.
اینکه مدیرعامل یک باشگاه به قول مرکزی ها شهرستانی، در رسانه ملی انگشت در چشم فدراسیون و وزارتی ها می کند که ۴۰ سال است تخلف کرده اید،قانون را دور زده اید، توفیق بزرگی برای فوتبال غیر دولتی و مردمی ایران است.