اهمیت رسانه و جای خالی روزنامه ای به نام تراکتور
اهمیت رسانه و جای خالی روزنامه ای به نام تراکتور

این ضعف تنها مختص تبریز و آذربایجان است چرا که با کوچکترین جستجویی می توان نشریات هواداری در دیگر استانها را به وفور یافت. از صدای سپاهانی ها تا ورزش خراسان، حالا تیمهای پایتخت که بحثشان جداست و هریک از آنها روزنامه ای به نام خود دارند.

تبریزما-جهانبخش احمدیان. هر نهادی که با طیف وسیعی از از مردم سر و کار داشته باشد، نیازمند یک ارگان خبری منسجم اعم از روزنامه، وبسایت و … است تا مستقیم و بدون واسطه با مخاطبانش ارتباط برقرار کند. ارگانی که که متعلق به آن نهاد بوده و با تغییر تیم مدیریتی آن منسوخ نشده و همچنان جایگاه خود را به عنوان مرکز نشر اخبار آن نهاد حفظ کند. حالا حساب کنید این نهاد یک باشگاه ورزشی پرطرفدار باشد که در جای جای کشور هوادارانی را دارد که به قول معروف قلبشان به عشق آن باشگاه می تپد. این هواداران مطمئنا خواهان اخبار و رویدادهای دست اول حول محور باشگاه و یا انعکاس دیدگاهها و نظرات خویش درباره تیم و بازیکنان مورد علاقه شان هستند. وجود یک ارگان خبری منسجم می تواند دل مشغولی هواداران در اوقات فراغت باشد و عدم وجود آن یعنی دلزدگی و پراکندگی هواداران و در نهایت ضعف و انحطاط باشگاه که طبعا خواسته هیچ مدیری نیست.
روزنامه یکی از پرطرفدارترین رسانه های خبری در سراسر دنیاست که با گذشت سالها از تاریخ ابداع آن و همچنین ظهور فناوریهای نوین در امر اطلاع رسانی، همچنان جایگاه خود را به عنوان رسانه خبری مهم و تأثیرگذار حفظ کرده است. روزنامه های ورزشی مطرح کشور را که نگاه می کنید، بی اختیار چشمتان در تیترهای آن روزنامه ها به دنبال خبری از تراکتور و ماشین و کلا فوتبال آذربایجان می گردد. انگار گمشده ای در میان این سطور دارید و با یافتن آن آرامش خاطر و احساس رضایتی به شما دست می دهد که منتظرش بودید. ولی این روزنامه ها تمایل چندانی به درج اخبار تیمهای آذربایجان در صفحه اول خود ندارند، حتی زمانی که صدرنشین مطلق لیگ برتر در هفته های متمادی یک تیم از آذربایجان باشد. تنها زمانی که نام باشگاهها و فوتبال آذربایجان در صفحه اول این روزنامه ها نقش می بندد، هنگام بازی با تیمهای پایتخت است و یا اخبار مربوط به بازی تراکتور در لیگ قهرمانان آسیا که آن هم چندان خوشایند فوتبالدوستان آذربایجانی نیست. چون ادبیات نوشتاری نویسندگان این روزنامه ها درباره تراکتور و فوتبال آذربایجان سرد و بی روح بوده و هیچگاه آن حس هواداری شما را تحریک نخواهد کرد. در میان روزنامه های ورزشی موجود درد که ها، روزنامه ای نیست که بخش مجزایی را برای فوتبال آذربایجان اختصاص بدهد، تنها روزنامه ای که یک ستون کوچک به فوتبال آذربایجان اختصاص داده بود، پس از مدتی و بنا به دلایلی نامعلوم آن ستون را حذف کرد.
با حضور تراکتور در لیگ برتر و موفقیت روزافزون آن انتظار می رفت که این باشگاه یک ارگان خبری منسجم و پایدار برای درج اخبار باشگاه و بازیکنان و همچنین ارتباط با هواداران در سرتاسر کشور ایجادکند، که بر همین اساس وبسایت اصلی باشگاه شکل گرفت، اما پس از تغییر در بدنه مدیریتی باشگاه، وبسایت مذکور نیز تعطیل شده و مدیران جدید اقدام به راه اندازی یک وبسایت دیگر به نام باشگاه تراکتور کردند. همین روال ادامه یافت و با هر تغییر در مدیریت باشگاه، وبسایت خبری باشگاه نیز تغییر می کرد. همین امر باعث ایجاد شکاف در ارتباط بین باشگاه و هواداران می شود، یعنی عدم وجود یک ارگان خبری ورزشی ثابت و منسجم در سطح استان و کشور که آخرین تحولات فوتبال و در کل ورزش استان را به اطلاع علاقمندان برساند.
این ضعف تنها مختص تبریز و آذربایجان است چرا که با کوچکترین جستجویی می توان نشریات هواداری در دیگر استانها را به وفور یافت. از صدای سپاهانی ها تا ورزش خراسان، حالا تیمهای پایتخت که بحثشان جداست و هریک از آنها روزنامه ای به نام خود دارند.
همانطور که می دانیم و به عینه شاهد آن بوده ایم تراکتورسازی تبریز بدون استثنا در تمامی شهرهای کشور دارای طیف وسیعی از هوادار است. از کلانشهرهایی همچون تهران و مشهد و اصفها ن و شیراز تا شهرهای کوچک و مناطق جنوبی کشور که ترکهای آذربایجان ساکن آن هستند. و حتی هوادارانی که شاید ترک و آذربایجانی نباشند ولی به دلیل موفقیت تیم در این چند سال و تغییر قطبیت فوتبال از مرکز به شهرستانها، علاقمند به دنبال کردن بازیهای تراکتور شده اند. این هواداران سرمایه های بالقوه باشگاه تراکتورسازی هستند و حفظ این سرمایه ها در جای جای ایران، مستلزم برقراری ارتباط از طریق رسانه های نوشتاری و دیداری با آنهاست.
انتشار یک روزنامه با نام و برند تراکتور و آن هم به صورت سراسری از چند لحاظ حائز اهمیت است:
نخست آنکه بدون هیچ واسطه ای اخبار و تحولات باشگاه را در اختیار تمامی هواداران در سرتاسر کشورمی گذارد و دست حاشیه سازان و رسانه های زرد شایعه ساز را کوتاه کرده و حواشی باشگاه را جمع خواهد کرد.
در دیگر سو، تراکتور به عنوان باشگاهی خصوصی و قدرتمند، نیازمند برند رسانه ای منحصر به فردی است که قابلیت ارائه در فضای رسانه ای داخلی و بین المللی را داشته باشد.

وجود رسانه مکتوب سراسری می تواند کمک حال سیاستهای اقتصادی باشگاه باشد و با جذب اسپانسر و تبلیغات و حتی کمکهای مردمی و هواداری بخشی از بودجه جاری باشگاه را تأمین کند.
و در نهایت ارگانی جهت پاسخ به شانتاژهای رسانه ای مرکز نشینان و حمایت از باشگاه و ورزشکاران استان و منطقه خواهد بود که گاها مورد بی مهری مسولان قرار می گیرند.
مالک جدید تراکتور، انگار علاقه ای به داشتن رسانه ای قوی و تأثیرگذار ندارد، و به همان فضای مجازی و کانال و تلگرام اکتفا نموده است. شاید هم در برنامه های بلند مدت خود، تعریفی برای رسانه تأثیرگذاری چون روزنامه داشته باشد. روزنامه سراسری که وجود داشته باشد، به جای دفاع در برابر تراوشات ذهنی رسانه های زرد و خبرنگاران آنها، می توان مشت اول را انداخته و آنها را مشغول حواشی خودشان کرد!